Juf Helene neemt afscheid

Lieve ouders en kinderen,

Een tijd terug kreeg ik een mooi, lief briefje van een kind uit mijn klas. Er stond ”lieve juf, hopelijk krijg je komend schooljaar weer zo lieve kinderen.” Dat briefje hangt nu op mijn magneetbord. Ik heb toen niet gezegd dat er geen schooljaar meer voor mij komt. Maar een van mijn eerste gedachten was dat er dan niemand meer op bezoek in de klas kan komen. Geen groep 3 kinderen die even willen laten zien hoe goed ze hun werk hebben gedaan of die eventjes in de huishoek willen spelen. Geen kinderen meer die zelfs als ze niet meer bij mij zijn alsnog een kerstkaart brengen en geen kinderen die ik op de gang tegen kom.  Een gemis, dat weet ik zeker.

Ik heb enorm genoten van alles wat we samen hebben meegemaakt. We hebben veel ontdekt, geleerd en samen besproken, gedanst en gezongen. Ik was altijd super trots als iemand weer een stapje in zijn ontwikkeling had gezet, eerste woordjes had gelezen, opeens de verliefde harten snapte, een bijzonder bouwwerk maakte, met de lego druiven bouwde, de prachtige kunstwerken die we hebben gemaakt, de uitstapjes naar de tuin, de fantasie die ik in de huishoek vaak tegenkwam, onze kapsalon en pizzarestaurant…. Ik kan nog doorgaan en laat al die filmpjes nog vaker in mijn hoofd afspelen. 

Al de blije kinderen die ik iedere ochtend weer mocht begroten, zusjes en broertjes van kinderen die al bij mij in de klas waren geweest. Dan ontstaat een band. Jullie hebben mijn leven verrijkt. Dank voor alles wat we samen hebben beleefd en voor het vertrouwen dat ik heb gekregen. Dank.

Het plekje in mijn hart, dat blijft.

Helene